Sosyopatlık Kimin Suçu? 

Bu benim ilk bloğum. Belki geçenlerde izlediğim videoyu izlemeseydim ne bu blog olurdu ne de fark ettiğim onca şey.

İzlediğim videoyu, ve bundan hareketle kendi birtakım fikirlerimi paylaşmaya ve sizin de bir şeylere daha farklı pencereden bakmanıza yardımcı olmak istedim. 

Yine her zamanki gibi Youtube'dan video izliyordum. Sonra bir videoya denk geldim. Başlığı ilgimi çekti ve izlemeye başladım. Videoda bir cinayetten bahsediliyordu. Cinayeti işleyen gence biz X diyelim en iyisi. X,henüz 16-17 yaşlarında, bir cinayet işlemişti. Henüz o yaşında bir insanı öldürmüştü. Bir insanı katletmişti. Tabi ben hemen sinirlendim. Cinayeti işleyen gence içimden kızdım, suçladım. Bir yandan da izlemeye devam ediyorum. 

Daha sonra videoda aniden bu olayı bir kenara bıraktılar ve o gencin, o şanssız gencin çocukluğunu anlatmaya koyuldular. Ve bu hiç iç açıcı değildi. Babası, hatırladığım kadarıyla, alkolik ve evle alakası yok. Annesinde de zeka geriliği var, bir de ablası var. X doğduğunda annesi emzirmeyi, altını değiştirmeyi, ona bakmayı akıl edemiyor sürekli. Annesi sürekli ablasını alıp gezmeye çıkıyor. Ve akşama kadar da eve gelmiyor. Günde sadece bir kere emziriyor, belki de iki günde bir ve belki de günlerce eve gelmediği için X aç susuz, en önemlisi de sevgisiz kalıyor. Yeni doğmuş bir bebeğin belki de en çok ihtiyacı olan şey olabilir sevgi. Daha sonra çocuk büyüyene kadar bu böyle devam ediyor. Hiçbir şekilde kimseden sevgi görmüyor. Düşünebiliyor musunuz millet? Hani annemizin kucağındayken olan bir resmimiz vardır çoğumuzun. Sonra annemizin bize sevgiyle baktığı bir fotoğraf. Ya da babamızın elimizden tutup parka götürdüğü. Oyuncaklarımızla oynarken. Düşünsenize X'in öyle bir fotoğrafı olmadı ve bu saatten sonra da olamaz. Bir çocuk için belki sudan, yemekten bile önemli olan şey çocuğun psikolojisi için de en önemli olan şey sevgi olabilir. Annenin çocuğu kucağına alıp günde 4-5 kez emzirmesi, koklaması, sevmesi, onunla oyun oynaması. Sadece burada görev anneye düşmüyor tabii ki de baba sevgisine de ihtiyaç vardır. 

Evet hikayemiz bitmedi. İlk başlarda aç olduğu için, altını pislettiği için, korktuğu için ağlayan X bir süre sonra ağlamaz. Çünkü bilir ki ağlasa bile gelmeyecek. Bırak ağlamayı dünyaları yıksa da o sevgiyi alamayacak, bu yüzden artık ağlamaz. Ve bir sosyopat haline dönüşür. Empati nedir bilmez mesela X. Çünkü duygularını yitireli çok olmuştur. Sanki uyuşmuş gibi hiçbir şey hissedemez de. 

Şimdi hikayeyi dinlediniz. Tüm vicdanınızla cevap verin. 

Burada suçlu anne mi, X mi yoksa zeka geriliği olan bir annenin çocuk doğurmasına izin veren düzende mi? 

Yorumlarınızı bekliyorum :)